درباره استرالیا - تاریخ استرالیا
در این صفحه می خوانید:
پیش از قرن هجدهم
قرن هجدهم
قرن نوزدهم
قرن بیستمتاریخ
پیش از قرن هجدهم
اینطور تصور می شود که بومیان جزیره پاپوا ی گینه جدید در حدود ۶۰۰۰۰ سال پیش وارد استرالیا شده اند. این بومیان به تدریج در سراسر استرالیا پراکنده شدند و قدیمیترین فرهنگ جهان را در میان جوامع بشری پی ریزی کردند.
تعداد بومیان اصلی استرالیا قبل از مهاجرت اروپاییان به این کشور، بین ۳۰۰۰۰۰ نفر تا یک میلیون نفر بود. جمعیت این بومیان از ۵۰۰ گروه فرهنگی تشکیل یافته بود که به ۲۵۰ زبان مختلف صحبت می کردند.
بومیان عموماً شکارچی و گردآورنده غذا بودند و همراه با تغییر فصول، برای دستیابی به مناطق خوش آب و هوا و منابع غذایی کوچ می کردند.
جوامع سنتی بومی از شبکه پیچیدهای از روابط خویشاوندی تشکیل یافته اند. هریک از اعضای خانوار، نقشها و مسئولیتهای مربوط به خود را دارد. هیچ حاکمیت یا مقام رسمی در این جوامع وجود ندارد اما کنترل اجتماعی به واسطه سیستم پیچیدهای از عقاید که "دریمینگ" نام دارد صورت می گیرد. این عقاید در موسیقی، هنر و رقص این قوم تجلی یافته است. افسانههای مربوط به زمان خلقت و تاریخ معاصر توسط فرهنگ شفاهی غنی که در این جوامع وجود دارد نسل به نسل انتقال می یابد.
در قرن هفدهم، جستجوگران هلندی برای اولین بار سواحل شمالی و غربی استرالیا را بازدید کردند و تازمانیا را کشف کردند. اولین کاشف انگلیسی که به این منطقه راه پیدا کرد "ویلیام دمپیر" (William Dampier) بود که در سال ۱۶۸۸ وارد سواحل شمال غرب استرالیا شد.
قرن هجدهم (بازگشت به بالا)
در سال ۱۷۷۰ "جیمز کوک"(James Cook) برای اولین بار سواحل شرقی استرالیا را کشف کرد و نقشه آن را تهیه نمود. کوک، دولت بریتانیا را مالک خاک شرقی استرالیا دانست و آن را New South Wales نامید.
سکونت اقوام اروپایی در استرالیا در سال ۱۷۸۸ آغاز شد. انگلیسیها دو هدف عمده از مهاجرت به استرالیا داشتند.
۱- کم کردن بار زندانهای شلوغ انگلیس
۲- استفاده از استرالیا به عنوان راه ارتباطی با جنوب شرق استرالیا و چین
کاپتان "آرتور فیلیپ" (Arthur Philip) که هدایت کننده ۱۱ کشتی حامل مجرمین، افسران نظامی و مقامات رسمی بود؛ در تاریخ ۱۸ ژانویه سال ۱۷۸۸ به خلیج بوتانی (Botany Bay) رسید. پس از ۸ روز این گروه ۱۳۷۳ نفره که شامل ۷۳۲مجرم بود؛ به سمت شمال حرکت کردند و به بندر جکسون (Jackson Port) رسیدند. سکونت این افراد در این بندر، بعدها به شکل گیری شهر سیدنی انجامید.
اکنون هرساله در تاریخ ۲۶ ژانویه "روز استرالیا"(Australia Day) برای یادآوری آغاز سکونت در بندر جکسون جشن گرفته می شود.
قرن نوزدهم (بازگشت به بالا)
به تدریج محدوده سکونت در استرالیا بسط پیدا کرد و کل قاره را در بر گرفت. در صدههای بعد، مهاجرین در اطراف هوبارت ، بریزبین، ملبورن و پرت کنونی سکونت کردند. فاصله زیاد استرالیا از انگلیس و محیط جدید زندگی، شرایط سختی را برای مهاجرین تازه وارد ایجاد کرد و از آنها انسانهایی خشن، مستقل و با پشتکار زیاد ساخت.
دولت بریتانیا در طی ۸۰ سال، ۱۶۰۰۰۰ مجرم به استرالیا تبعید کرد. بیشتر مهاجرین بریتانیا و ایرلند در اواسط قرن نوزدهم همزمان با رشد صنعت پشم و کشف طلا به استرالیا وارد شدند. در بین سالهای ۱۸۵۲ و ۱۸۸۹، ۴۰۰۰۰ مهاجر چینی در جستجوی طلا وارد استرالیا شدند.
به علت بعد مسافت، کنترل مستقیم مستعمرات از بریتانیا بسیار سخت بود. از طرفی مهاجرین هم درخواست استقلال داشتند. بنابراین در سال ۱۸۵۰ دولت بریتانیا به مستعمرات اختیار داد که خود به وضع قانون بپردازند.
در پایان قرن نوزدهم دولت استرالیا به ۶ بخش خودمختار تقسیم شد.
نیو ساوت ویلز، ویکتوریا، تازمانیا، کویینزلند، استرالیای جنوبی و استرالیای غربی.
هر بخش یک منطقه مجزای سیاسی بود که برای خود دولت، حاکم و قوانین و مقررات مستقل داشت.
قرن بیستم (بازگشت به بالا)
در نهایت مهاجران تصمیم گرفتند تا به منظور بهره وری بیشتر، گرد هم جمع شوند. بنابراین در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۰۱ یک حکومت مرکزی ملی تشکیل شد. این اتفاق که نام آن را فدراسیون(Federation) گذاشتند، یک کشور واحد ایجاد کرد و حس غرور و افتخار ملی را در جامعه استرالیا ایجاد کرد.
استرالیا اولین مبارزات خود را به عنوان یک کشور در جریان جنگ جهانی نخست آغاز کرد. سربازان ارتش استرالیا و نیوزلند(که اَنزَک ANZAC = Australia and New Zealand Army Corps نامیده می شدند)، و سربازان انگلیسی در تاریخ ۲۵ آپریل ۱۹۱۵ وارد جزیره گالیپولی در ترکیه شدند. ارتش استرالیا طی نبرد ناموفقی که ۸ ماه به طول انجامید، ۲۶۱۱۱ نفر تلفات داد. روحیه مبارز و دلاوری اَنزَک ها، باعث شد که استرالیاییها به عنوان یک ملت، دارای هویت شده و با هم متحد شوند.
روز اَنزَک (۲۵ آپریل) یکی از تعطیلات ملی استرالیا است که در این روز از دلاوری و فداکاریهای ارتش استرالیا یاد می شود.
در جنگ جهانی دوم تقریباً یک میلیون استرالیایی شرکت کردند. برای اولین بار خاک استرالیا به طور مستقیم مورد حمله واقع شد. هواپیماهای ژاپنی داروین را بمباران کردند و زیر دریاییهای ژاپنی به بندر سیدنی حمله نمودند. این جنگ سبب شد که دولت استرالیا خود را روبروی تهاجمات خارجی آسیب پذیر ببیند و به همین علت تصمیم گرفت که سیاست حمایت از مهاجرت مردم ۲۰۰ کشورجهان را به استرالیا در پیش گیرد.
بعد از اتمام جنگ جهانی دوم، شمار زیادی از تبعید شدگان به استرالیا مهاجرت کردند. در مجموع در نزديک ۵/۶ میلیون مهاجر وارد استرالیا شدند و تا حدی دشواری کمبود نیروی کار استرالیا مرتفع شد. ورود این مهاجران همه سویه جامعه استرالیا را تحت تاثیر قرار داد.
اینک از همه جمعیت ۲۰ میلیونی استرالیا، از هر ۴ نفر، ۱ نفر در خارج از این کشور به دنیا آمده است. که بیشترین شمار این مهاجرین از ساکنین نیوزلند و انگلیس می باشند. در سالهای اخیر، بیشتر مهاجرتها به استرالیا، از کشورهای آسیایی صورت گرفته است.
